نگاه

                  نگاه

انگار سوار بر ابری است

و می رود در مسیر نسیمی

فقط برای نگاه

نگاه، به تکثر اعجاب برانگیز آدمها

به سیمای شیرین و فرح انگیز حیوانها

به فرشته ی سبز علفزاران

به قله ی سپید کوهساران

روان میان دو صفحه قرینه ی آبی

شناور میان آب و سپهر آفتابی

درون نماد و نور و جذبه و الهام

درون نشاط و شور و چرخش و پرواز

و رهیدن از تاریکیِ کوری پندار 

و رهائی از تنگنایِ گنگی گفتار

دیار شوق و نگاه و سیر و تفریح ۱

دیار عشق و سماع و وجد و تسبیح ۲ 

<سروده ی علی ضروری زنوز>

---

۱- تفریح: شادمانی، خوشی، تماشا و گشت و تفرج

۲- شناوری در مسیری معین و منظم، تنزیه و تقدیس خداوند 

برچسب‌ها: شعر, شعر نگاه, تماشا, پرواز