عصر تقابل دین و شریعت، با خدا و ایمان

◀️ تکثر و تفرق مذاهب و طریقه ها بنام دین، تفاوت الهی بودن با دینی انگاشتن را هشدار میدهد، یعنی الهی بودن را میباید خارج از تنوع فهم دین و عقیده تشخیص داد.
✅ نزاع های امروز جهان، بر سر حفظ یا تصرف سرزمین اورشلیم و نزاع افراطیون سه دین بر سر این سرزمین است، که فقط برای خویش مقدسش می پندارند.
🔹 پیروان هر سه دین، بر سر سرزمین مقدس، قدس و بیت المقدس تقابل دارند.
✅ اما سرزمین حقیقی مقدس و الهی، یعنی قلب و حرمت انسانیت را لگدمال مینمایند.
✔️ ساکنان فعلی آن سرزمین، قربانیان اصلی این نزاع گردیده اند.
🔘 رقیبان در این نزاع، بمثابه مدعیان عشقی هستند که برای تصاحب معشوق، یکدیگر را می درند و میکشند! تا معشوق را از آن خود نمایند، که در اینجا مثلا خدااست!! اما با جنایت و توحش معشوقی را بدست آوردن، خوی جانیان است، نه عاشقان!!
🔘 بنام مبارزه با ظلم، فساد و انحراف، خود عامل اصلی اشاعه ظلم و فساد و انحرافهای بزرگ گردیده اند، ولی در عین حال، با اشاعه شر مدعی زمینه سازی ظهور خیرند!.
⭕️ خیلی ها را از خدا و منشا خیر، ناامید ساخته اند، زیرا خود مبلغانی پلید و شرور جلوه نموده اند.
✅✅ اما زیباییهای جهان، طبیعت و هستی، عشق، محبت و زیبائی صورت و سیرتها که جلوی چشمان ما است، پیامش آن است، که جهان در خدمت شر نیست و آفریننده اش نیز زیبائی و خیر را در تضاد با پلیدی و شرارت رقم زده است و نباید از خیر و مرکز خیر ناامید گردید.
✅ کسانی در جهت خیر و الهی بودن تلقی میگردند، که در این عصری که آخرالزمانش نامیده اند، با تکیه بر عقل فطری و وجدان، از پلیدیهای عصر بنام شریعت، دین و خدا دوری نمایند.🌱

علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: دین, شریعت, ایمان, کفر

ظهور اولیه حالتها و نمادهای عبادی چگونه بوده است؟!

🌱 آیا حالات نیایش برای هر دین و آئینی، بعنوان نماد آن دین ابداع گردیده و بشر با خودآگاهی، مبدع آنها بوده است؟
🌹 جمیع حالتهای عبادی که غالبا توسط دستها ظهور می یابند، اعم از حالت قنوت مقابل صورت و بالای سر، دستهای گشوده بسوی آسمان، حالت دست نیایش مسیحیان، حالت دست ضربدری چسبیده به سینه، حالت سجده و بعضی از حرکات نمادین که در شرق دور مودرا نامیده میشوند، غالبا در مراقبه و جذبه عرفانی نیز ظهور می یابند، لذا در ناخودآگاه ریشه دارند.
🌿 حالات عبادی شاید نماد مذهب یا دینی خاص قرار بگیرند، اما ظهورشان جنبه ناخودآگاه داشته است و در حال مراقبه و جذبه ظاهر میشوند!
🌺 بعضی از صوفیان نیز با دیدن زیبائیها، بصورت غیر ارادی به سجده می افتادند و میتواند حسی درونی هم باشد.
🌴 سجده، بمعنای محو و فنا و ظهور حال تعلیق و شناوری عاشقانه است.
🟢 این حالات، هم در میان مذاهب و هم در میان صوفیه و حتی آئین های شرق دور بصورت تکلیفی و تمرینی انجام میشوند، تا موجد اثر و عبادت باشند، حتی سماع نیز بصورت مراسم و رقص ارادی لحاظ میگردد.

علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: نمادهای عبادی, مودرا, مراقبه, شهود

تکبر بر حیوان نیز، از نادانی، خاموشی درون و ضد بیداری است

🌱 یک نوزاد گربه بسیار کوچک و ملوس، چند روزی است که میهمان خانه مااست، در کوچه ای تنگ و تاریک و در محل خروجی یک پارکینگ عمومی آواره بود و با جستجوئی دیدیم که اثری هم از مادرش نیست.
✔️ در این مواقع، غالبا رها میکنیم و میرویم، اما دامپزشکی که پیشش بردیم، گفت که این تا فردا زنده نمی ماند!
🔘 از حالات علی صفائی که در کتابهایش از اختصار ع.ص استفاده میکرد، شنیده بودم که نگاهی کنجکاوانه به حیوانها داشت و به تماشا، کنجکاوی و کشف می نشست.
✔️ البته متاسفانه زیاد با ایشان و کتابهایش آشنائی ندارم، اما از علاقمندان معرفت و عرفان توصیف میگردید.
✅ اگر بزرگترین دانشمندان و فن آوران جهان نیز جمع شوند، موجودی مانند این نوزاد گربه، با تحرک و بازیگوش، بانمک، با احساس و زنده را نمیتوانند خلق کنند.
✔️ در ارتباط با حیوانات، خوب است که اهل نظافت و بهداشت معمول بود و حتی با انسانها! اما اهل وسواس و اجتناب نباید شد، زیرا نوعی خودخواهی است و شاید هم ترس مرضی و آکبند ماندن در دوری از شناخت، معرفت و محبت به موجودات‌ و همراهان ما در حیات دنیا.
✅ اولین سفر از اسفار اربعه معرفت، سفر در خلق است، یعنی قبل از شناخت حق، باید ابتدا مخلوقات و آثار صنع را شناخت و پله به پله بالا رفت.
🔘 از معرفت گیاه، حیوان، تا انسان و سپس اگر راه بدهد، غیب و ملکوت و ...
✅ شنیده ایم که موجودات تسبیح میگویند، منظور قطعا این ذکرهای جلی و خفی ممدوح برای انسان نیست، بلکه لذت و شکر وجود و بودن است.
✅ همینکه وجود داشتن را حس کنی و لذت ببری، حتی از رنجی که کوره تجربت و معرفتت است، ناخودآگاه و خودآگاه شاکری و قدردان ناخودآگاه این کارگاه بزرگ و بسیار متنوع و متکثر هستی.
✅✅ شُرور را مدح و پیروی نباید نمود، اما میدانیم که در تجربت و معرفت، وجود آنها نیز ضروری و حیاتی است و تا نباشند متوجه خیر نمیشویم و دنیا، بشر و خودآگاهی و اختیار نیز بدون وجود آنها محقق نمیگردد.
🌹 کارگاه هستی برای عاشق و عارف، مثل خانه معشوق است و هر موجود زنده و غیرزنده در آن، نشانی از معشوق و مستحق احترام و تقدیس.
🌿 همه موجودات این دنیا شاهکارند، زیبایند و موجب حیرت و تحسین اند.
🌱 همانگونه که نگاه عاشق به جهان مشابه دیگران نیست، نگاه عارف عاشق نیز مثل دیگران نیست و با نور عشق درون مینگرد.
✅ از آن جهت گفته اند که عرفان زیبایی شناسی و زیبا دیدن جهان است، که نگاه عاشقی، زیبابینی و شیفتگی است.

🌱 سعدی
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

🌿 حافظ
با مدّعی مگوئید اسرار عشق و مستی
تا بیخبر بمیرد در درد خودپرستی
عاشق شو ارنه روزی کار جهان سرآید
ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی
دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم
با کافران چه کارت گر بت نمی‌پرستی

🌴 مولانا
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اجزای وجود من همه دوست گرفت
نامیست ز من ، بر من و باقی همه اوست

علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: آفرینش, تسبیح, عرفان, شهود

وقتی که نهیب وجدان، وسوسه شیطان تلقی گردد

✅ آدمهای خلافکار، جنایتکار و دون صفت، به خلافکاری شان واقفند، به همین دلیل مثل یک خلافکار می اندیشند و زندگی میکنند.
✅ اما افراطیون مذهبی؛ بسیار مقید، متدین و ملتزم به شرع و اخلاق نشان میدهند، ولی در عین حال، بی وجدان و پست فطرت هم میگردند.
✅ بارها وجدانشان به آنها هشدار میدهد، اما آن را پس میزنند و وسوسه شیطانی و نفسانی می پندارند؛ و خود به طریق نفس میروند، که خدایش می انگارند و این فریب خود و دیگران، قویترین جنبه شیطانی در خلقت شر است و موجب لعن و گمراه نمودن از مسیر حق و خیر!
✅ تلفیقی موهن و سخیف، از ظاهرالصلاحی با دیوسیرتی، که سیمای مزورانه شیطانی است!! 🌱
علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: وسوسه, الهام, شیطان, تعصب

آبا بهتر نیست که دین، به زبان علم تجربی و لائیک نقد گردد؟!

✅ اگر اهل ظاهر، مدعی ها، اهل جمود و تحجر و افراطیون خشن و بی رحم را دینداران مبنا تلقی نمائیم و با زبان علم تجربی یا لائیک نقد گردند، پس زبان نقد عارفان و فیلسوفان اسلامی مانند مولانا، حافظ، سعدی، عطار، سهروردی و ابن سینا، در زمینه نقد دینداری را دارای چه گفتمان و تفکری میتوان محسوب نمود؟!
✔️ زبان نقد درون دینی، از دوره سنت وجود داشته است و امروز نیز همان ادبیات و شعر در مورد اهل ظاهر مصداق می یابد و طرفداران بسیاری نیز دارد.
✅ آیا زبان علم یا الحاد، بیانگر حقیقت در مورد دین با لزوم انکار کامل آن است، یا زبان فلاسفه و عارفان گذشته، به حقیقت متصل است و دین و در اشعار و کلام، دینداری حقیقی را ترسیم نموده است؟!.
🔘 آیا لازم است، که یکی از دو زبان علم و الحاد یا فلسفه و عرفان حقیقی حذف گردند، یا آنکه هر یک مخاطبان خودش را دارد و مکمل یکدیگرند؟!
🔘 اگر حقیقت دین همین است که اهل علم و الحاد بیان میدارند، پس چرا فیلسوفان و متفکران اسلامی و عارفانی مانند سهروردی، ابن سینا، ملاصدرا، مولانا، حافظ، سعدی و ... که همین عیوب را در اهل ظاهر بیان مینموده اند، کماکان معتقد به دین باقی مانده اند؟!
✅ در ضمن آنها بر اساس تفکر، تعقل و کشف و شهود سخن می گفته اند که متکی بر باور و تبعیت از منقولات نبوده است.
فیلسوفان متاله و عارفان، از جانب هر دو گروه دیندار متعصب و علم گرای مطلق، لائیک و آتئیست، مورد انکار و نقد جدی قرار گرفته اند، یکی با برچسب بی دینی و دیگری با ذهنیت توهم اعتقاد به غیب!!
✅ قطعا اعتقاد فیلسوفان، متفکران، اهل تعقل و عرفان و شهود، متکی بر باور و تکیه بر منقولات نبوده است و خودبنیادی معرفتی داشته است و بر اساس خروجی تفکر فلسفی یا تجربه و شهود عرفانی فردی بوده است.
🔘 این تعقل و تجربه عرفانی، از نظر دینداران متعصب بویژه اهل تفکیک، بدعت محسوب و خارج از معرفت دینی تلقی میگردیده و غیر قابل اتکا در امر دینداری و لزوم اتکای صرف به کتاب و سنت.
🔘 از نظر علم گرایان و غیب ناباوران نیز، باقی ماندن در اعتقاد به موهومات و خرافات محسوب میگردیده است.
✅ اعتقاد و تاکید شخصی حقیر، بر پایه خودبنیادی هر یک از معارف و مکمل بودن همه آنها و جمع معارف است.
✅ یعنی عدم مطلق انگاری توسط هر یک با رد سایر معارف، یعنی هم علم تجربی علم قطعی و نافع است، هم تفکر و تعقل فلسفی بنیاد معرفتی خودش را دارد، هم عرفان و شهود و آثار شعر و ادب عارفان حقیقت معرفتی داشته اند و هم وحی و تشریع، مبنا در غیب داشته است.
✅ لذا اگر هر یک از اینها فقط خود را اثبات و مابقی معارف را انکار نمایند، ناقص و ابتر ارزیابی میشوند، اما اگر هر چهار بنیاد علم تجربی، عقل و تفکر فلسفی و وحی و شهود با یکدیگر جمع گردند، اولا یکدیگر را اصلاح و زنگار زدائی میکنند و دوم هم آنکه منجر به شناخت هستی با علم و معرفت جمع و جامع تر میگردند. 🌱

علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: علم گرائی, ساینتیسم, دین گرائی, مطلق گرائی