انسان زیباترین، عاشق ترین، خلاق ترین و تماشایی ترین موجود خلقت است، صفات و زیباییهای همه موجودات در او نهفته است، اما او هم صفات و زیباییهائی دارد که فقط مختص اوست، باطنی دارد که برای سیر و سیاحت و شناخت، بحری وسیع است، نمونه ای عظیم، از ظرفیت هستی، صفات، مشخصات و مختصات آفرینش❗️...
او ما را انسان آفرید، مانند حیوان که حیوان آفریده شد و فرشته که فرشته آفریده شد❗️...
نه حیوان و نه فرشته نمیتوانند انسان بشوند و فقط در ظرفیت ما است که خود و خویش انسانی باشیم❗️...
حیوان طیفی از صفات، نرم افزار و سیستم عامل خاص خود را دارااست و با آنها شناخته میشود، فرشته نیز همچنین❗️...
انسان نیز همین گونه است و باید مشخصه های انسانی داشته باشد، حتی اگر که بتواند خلاف آن را طی نماید، اما علت وجودی اش انسان بودن است، و باید که انسان باشد❗️...
باید در خودآگاهی بشری، خلاقیت و آفرینش ثانی، صفات انسانی و عشق و آگاهی، نماد نوع انسان باشد❗️...
بی عقلی، نفهمی و جهل، عدم سازندگی و آفرینشگری، بی وجدانی، بی رحمی و بی صفتی و آنچه انسان نبودن و خلاف انسانیت اطلاق میشود، خروج از علت وجودی انسان است❗️...
شلیک به خویش، شلیک به صفات و مشخصه های انسانی است و کشتن انسانیت و صفات وجودی در خویش❗️...
... و در نهایت، سیاهی، بی هویتی و غرقه شدن در باتلاق نقص و عدم❗️...
علی ضروری زنوز
برچسبها: انسان, انسان بودن, هدم انسانیت, انسانیت
