وقتی سخن از آئین خالص میشود، عده ای از مفسران میروند بسراغ مصادیق بیرونی و تشریعی که با وجود اینهمه تکثر قرائتهای متضاد، مذاهب و فرقه ها قابل تعیّن و تشخیص نیست❗️...
در حالیکه در این آیه فطرت، تصریح دارد که دین حنیف، خالص و راستین و دین قیّم، پابرجا و استوار، که تبدیل ندارد، درون فطرتی است که بر اساس ذات الهی سرشته شده است❗️...
یعنی هر دین، مذهب، فرقه، آئین و طریقه ای در بیرون، باید با این «فطرت» و «شناسنده» تطبیق داده شود تا صحیح و غلط بودنش مشخص گردد و تعقل و وجدان واسط آن است❗️...
غفلت از این هدایت درونی و تکیه صرف بر تبعیت بیرونی است که بسیاری را دچار گمراهی و آلودگی به ظلم، جنایت، غلو و خرافات نموده که در واقع «خروج از دین خالص و شاخص» است، زیرا بدون فطرت، فهمی از حقیقت و سره از ناسره وجود ندارد❗️...
حتی تشخیص امام بیرونی حق یا باطل نیز، با همین فطرت ممکن است و نباید کورکورانه تبعیت گردد❗️...
«شمس تبریزی» 🌹
هر فسادی که در عالم افتاد از این افتاد که:
یکی، یکی را معتقد شد به تقلید 🌱
یا منکر شد به تقلید؛ 🌱
علی ضروری زنوز
برچسبها: فطرت, دین قیم, دین حنیف, دین استوار
