ابن عربی در مورد طبع فرشتگان میگوید:
«فرشتگان همچون جمادات بر علم به خداوند سرشته شده اند» 🌱
معرفت خودآگاه، یادگیری و علم حصولی مختص موجوداتی زنده مثل انسان است که فرآیند رشد و رسش یا بلوغ دارند، لذا جمود در انسان مانع رشد، رسش و معرفت است و موجب توقف در ابتدای راه❗️...
ابن عربی «نفس مطمئنه» یا نفس استحکام، ثبات و آرام یافته را نیز، به صفت جمادی تشبیه میکند که مختص نفسی است که به بلوغ معرفتی و کمال ممکن دست یافته است و مشابه فرشتگان ولی فراتر از آنان قرار دارد❗️...
جمود و «سنگ صفتی یا تحجر»، برای انسان که معرفتش در یک فرآیند زیستی تولد تا پیری طراحی شده و مستلزم تفکر، تعقل و یافتن است، عیب و نقص محسوب میشود، اما برای سنگ، خاک و حتی فرشته، طبع است و مساوی با وجود، که هر یک شعور وجودی مختص خویش را نیز دارند و برای آنها کمال است نه نقص❗️...
گیاه و حیوان نیز که جمادی نیستند، خودآگاهی وجودی و فرآیند رشد، رسش و بلوغ دارند و به خویش و کمال خویش واقفند، یعنی نسبت به خود و خویش ارزیابی دارند و خود را هیچ و بی معنا نمی انگارند و میدانند برای چه بوجود آمده اند و حتی ابن عربی آنها را بیش از انسان، واقف بر کمال خویش میداند، برای همین امر نیز حس شناوری بسوی مقصد و شکر و تسبیح ناشی از نشئه وجود، برای آنها قائلند❗️...
غریزه مثل یک برنامه نرم افزاری بسته و محصور نیست، زیرا تمامی موجودات زنده دارای سیستم باز و تعامل با محیط اند، یادگیری دارند و در درون خویش محبوس نیستند❗️...
علی ضروری زنوز
برچسبها: جمود, جماد, نفس مطمئنه, فرشته
