رایحه یا بوی بد و زباله گونه خرافات و وهمیات

◀️ میگویند که عرفان، از عَرف و تشخیص بوی حقیقت توسط عارف گرفته شده، زیرا رایحه و بو و <بوی خدا> در شناخت و معرفت عرفانی نقش اصلی را دارد.
🔹 جالب است که در عربی، کلمات راح، روح، ریح و رایحه هم خانواده و هم سنخ لحاظ گردیده اند.
🔹 گناهان بو و رایحه بد دارند ، افکار ما هم بو دارند، صدق و کذب، خرافات، غلو، موهومات، جهل، حماقت، تکبر، تعصب، لجبازی، حقه بازی و همه صفات بد و پلید، بو و رایحه ناخوش دارند.
🔹 عشق نیز بو و رایحه دارد، شرافت و نجابت هم رایحه دارند، حقیقت، زیبائی، نیکی، پاکی و همه صفات خوب و پسندیده، بو و رایحه خوش دارند.
✅ مدتی قبل سخنرانی را در یوتیوب دیدم بنام بوی خدا از دکتر سروش، که واقعا بسیار زیبا در این مقوله و با تفکیک جایگاه رایحه از صورت و صوت سخن گفته است.
🔹 پیشنهاد و تاکید دارم که فارغ از تعصبات و تعلقات سیاسی و عقیدتی، به سخنان این فیلسوف که در باب عرفان نظری نیز، خوش قریحه و نکته آموز سخن گفته است، با دقت گوش فرا دهید.
◀️ از دقیقه ۳۱ در مورد ارتباط واژه های راح، روح، ریح و رایحه و علت هم ریشه بودن آنها توضیح داده اند، که راز و رمزگشائی است.
◀️ و از دقیقه ۳۹ نیز، به تفسیر رایحه و نقش ویژه آن در عرفان و شامه تیز عارفان در تشخیص صفات و پدیده ها توضیح داده است.
⭕️ ظلم و ستم و حمایت از آن نیز بجز کدورت و سیاهی درون و حتی ظاهری، رایحه و بوی بدی دارد، فساد و طمع، افراطیگری و تعصب و همچنین تظاهر و دلق و ریا نیز، بسیار رایحه و شبه لعاب متعفن و ناخوشایندی دارند.🌹

لینک سخنرانی در آپارات:
https://www.aparat.com/v/Aje6C

لینک سخنرانی در یوتیوب:
https://youtu.be/igO-rWe4BVE?si=cwuQyHwZ7twaEb0x

علی ضروری زنوز

برچسب‌ها: رایحه, راح روح ریح, بوی خدا, خرافات