فطرت، همان دین راستین است و ادیان، مذاهب و فرقه ها باید با آن وحدت داشته باشند، فقط یک دین واحد وجود دارد، که در فطرت انسان مستور است و اگر آن نبود، حقانیت یا عدم حقانیت ادیان بیرونی نیز درک نمیشد، یعنی شناسنده و هدایتگر از درون است.
آیه فطرت تاکید دارد که دین حنیف و خالص، خالى از هر گونه تفاوت و تکثر است و خداوند در سرشت همه انسانها قرار داده است، سرشتى جاودانى و تغییرناپذیر، ولی بسیارى از مردم متوجه آن در درون خویش نیستند.
علامه بزرگوار طباطبایی از عبارت «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها» (همان سرشتی که خدا مردم را بر آن سرشته است) نتیجه گرفتهاند که تنها یک راه برای سعادت انسانها وجود دارد، برطبق این عبارت، انسان از فطرتی خاص یعنی نحوه خاصی از وجود برخوردار است که او را به راهی معین هدایت میکند تا به هدفی که برای آفرینش او درنظر گرفته شده است، برسد؛ همانطور که دیگر موجودات نیز به هدفی که برای آن آفریده شدهاند، هدایت میشوند.
پیامبرص فرمود:
همه با یک فطرت و سرشت متولد میشوند، اما به متابعت از پدران و آباء خویش، یهودی، نصرانی یا مجوس میگردند.
علی ضروری زنوز
برچسبها: دین راستین, فطرت, وجدان, حجت درونی
