ارتکاب شُرور توسط اشرار و شروران، امری عادی است و پست نیز دیده میشوند، اما دخالت مدعیان خیر در بپاداری شر، معضل مهم جهانیان است.
مدعیان خیر شَرور! برای این کارشان برهان و احکام فلسفی، کلامی، دینی و فقهی نیز فراهم کرده اند و در واقع فتنه اصلی را آنها رقم زده اند.
اگر کسی معترض گردد که دارید شر و فتنه بپا میکنید و عامل ظلم، فساد و انحراف در زمین گردیده اید، آنها نیز معترضان را فتنه گر و شرور مینامند!
تشخیص خیر و شر، سره از ناسره و خوب از بد؛ با عقل، وجدان و فطرت انسانی میسر است و انسان در ازای اعطای همین ابزار شناسائی، خودآگاه نامیده شده است.
تشخیص انحراف، زنگار، شُرور و وهم و خرافه در دین و مذهب، توسط سیستم عامل درون میسر است، وگرنه هدایت تکوینی، حسن و قبح عقلی، خودآگاهی و خلقت بشریت، تعین و موجودیت نمی یافت.
بیرون، بدون ابزار درونی تشخیص دهنده، هیچ اثر هدایتی ندارد.
اگر این قدرت تشخیص، بالاتر از تذکار و انذار بیرونی نباشد، اصلا فهم ممکن نمیشود.
علی ضروری زنوز
برچسبها: خیر, شر, شرارت, شر محض
