📶 << در تاریخ اسلامی، علوم غریبه ابتدا شامل سِحر، پیشگویی با ستاره‌ها (احکام نجوم یا تَنجیم)، چشم‌زدن و شُعبده‌بازی بوده، سپس پنج علم یونانی کیمیا، لیمیا، هیمیا، سیمیا و ریمیا به آنها اضافه شد. در بعضی منابع شیعی، علوم دیگری مانند جَفر، رَمل، خواص اسماءالله، اعداد و حروف از علوم غریبه به شمار آمده‌اند.>>
◀️ بنده بارها به این موضوع اشاره نموده ام، که وقتی مدعیان ارتباط با غیب، در سطح خرد و کلان، راه ارتباط با غیب را به رویشان بسته می بینند، بسوی علوم غریبه منحرف میگردند تا بدینگونه جایگزین ارتباط با غیب و معرفت نمایند.
⭕️ وجود ساحران، پیشگویان و خواب گزاران از قدیم مطرح بوده و بعدها با دعانویسان، احضارکنندگان روح و اعمال عجیب و غریب بعضی صوفیان و مرتاضان تداوم یافته است.
✅ این موضوع در مذهب شیعه، از آن جهت که ادعای هدایت از غیب و نیابت امام وجود دارد، بیشتر آسیب زا است، بویژه که مردم، عرفان و معرفت را با علوم غریبه و اعمال خارق العاده اشتباه میگیرند.
⭕️ علوم غریبه در دست یک غیر عارف متنزه، تفاوتی با سحر و جادو و اقدامات تاریکی زا ندارد، لذا آثارش نیز تاریک و در جهت خرافه و فریب است.
◀️ علوم غریبه برای کسی که برای میانبر زدن، استفاده ابزاری از آن و نمایش کرامات و قدرت کاذب معنوی وارد آن میگردد، مسیر نابودی است و موجب بیماری روانی و افکار پریشان و ناصواب!
✅ انسانهای واقعا عارفی بوده اند که بر علوم غریبه در حد مثبت آن و در جهت دفع شرور و اثرات منفی آن اشراف داشته اند، اما علوم غریبه بر طریق عرفان و معرفت آنها تفوق و استیلا نداشته است.
⭕️ حتی در مورد عرفان و عارفان نیز نباید دچار غلو شد، اگر امری قابل فهم برای عموم نباشد، غلو نیز موجب فهم آن نمیگردد، بلکه جهل را اشراف جا زدن است و در مسیر خرافات و اغراق جاهلانه!
✅ انسان عارف یا بی پیرایه غیرعارف، عاشق عارفان حقیقی نیز میشود، مانند مولانا، حافظ، ابن عربی، علی قاضی و حتی فیلسوفان و حکیمان توصیف کننده حقیقت و همچنین عالمان و مردم بی پیرایه و صافّ.
⭕️ اما عارف نیز حق غلو در مورد عرفان را ندارد، زیرا غلو در جهت علم نیست در جهت جهل و وهن دین است، از احساسات مثبت سرچشمه نمیگیرد، از احساسات منفی ناشی میشود.
◀️ در مورد هر کسی غلو شنیدیم نباید توجه بکنیم، چه در مورد علی ع باشد، چه مولانا، چه فلان علامه مثل حسن زاده، یا فلان فقیه رهرو مانند بهجت و ... زیرا غلو از جهل بر می آید و یا بر بستری از جهل می نشیند.
✅ عرفان، وادی ادعا، شهرت و نمایش خارق عادات و بویژه اصالت کرامات نیست، بلکه وادی معرفت، پاکی، بی پیرایگی، خلوص عاشقانه و زیبائی شناسی است.
⏪ عرفان، فرقه و محفل گرائی نیز نیست، مراد و مرید پروری و شهرت خواهی نیز قطعا نیست، طریق است نه طریقه و مذهب.
✅ در جهت دوری از عصبیت است، از جهل مقدس، از سطحی نگری و خشونت در امر دین، از شیطان و صفات پلید.
✅ فایده عرفان و عارفان برای عموم، زیبا شناسی هستی و تلطیف و تصحیح فضای خداشناسی و پرستش است.🌱
علی ضروری زنوز