شاید تعجب کنید که بگویم، لازمه خداشناسی، شناخت اهریمن و شیطان است!؟

   آیا میدانید که انسانهای زیادی هستند که خود را در اوج خداپرستی و خلوص تصور میکنند، اما همچون شیطان، از درگاه خداوند رانده شده اند!؟... گناه اینان، همان گناهی است که شیطان مرتکب شد!؟

    آیا شیطان خدانشناس بود؟ قطعا" پاسخ را میدانید که نه! او خداشناس بزرگی بود، زیرا در زمان ارتکاب گناه، فرشته بود و فرشته، خداشناس و معصوم است. در ضمن او استاد توحید فرشتگان و فرشته مقرب و برگزیده ی ملکوت بود!

    سوال بزرگ این است که، گناه عظیم شیطان چه بود؟

  گناه شیطان، از جنس گناه موجودات فاسدالاخلاق و خدانشناس نبود، بلکه اولین گناه! از جنس گناهی خداشناسانه و مذهبی! بود و برآمده از ادعای تقدس! و خلوص! و شاید از اینجهت بود که خداوند، آن را گناهی پلید و خاص برشمرد و ابلیس را از خویش راند!

   در واقع گناه شیطان این بود که با خلقت انسان، ابتدا از خداوند سوال کرد که چرا با وجود فرشتگان عابد و مطیع، موجودی را می آفریند، که سمبل فساد و طغیان خواهد شد؟ و خداوند که با آفرینش انسان، "اختیار" و "خلاقیت"را آفریده بود، این موجود را برترین مخلوق (احسن خلق) نامید و از فرشتگان خواست که در مقابل این مخلوق و این خلق جدید، متواضع باشند و تواضع در فرشتگان، با سجده به بعمل می آید.

    در نتیجه، همگان تواضع نشان دادند، بجز فرشته ابلیس، که گناه بزرگش، نمایش عجب و تکبر، بجای تواضع، در مقابل فرمان خداوند بود!

   این اولین گناه، بنام خداشناسی و معصومیت! بود و ظهور خودپرستی و عجب، در یک مخلوق!

     بلی، انسان میتواند خدانشناس باشد! اما فرشته نمیتواند! چون در پرده نیست، انسان میتواند گناهکار باشد! اما بزرگترین گناه، گناه از جنس گناه شیطانی است، یعنی فاسد و حقیر دانستن دیگران و تقدیس خویشتن!

   در ابتدا به دو نکته، اشاره کردم:

   اول اینکه، چرا لازمه خداشناسی، شناخت شیطان است؟ زیرا شیطان، خود را خداشناسی بزرگ میدانست و به همین جهت، اولین گناه را بنام خداشناسی و مذهب ۱، او مرتکب شد و زیر بار فرمان تواضع در مقابل موجود غیر معصوم! نرفت، چون او را فاسد و گناهکار معرفی میکرد.    

   و دوم هم اینکه، اشاره شد که، انسانهائی هستند که خود را خداپرست خالص میدانند، ولی در واقع پیرو شیطانند! زیرا اینها مقدس مآبانی هستند که همان جمله شیطان را در زمین تکرار میکنند، که ما  خداشناس و برگزیده ایم و دیگران بد و فاسد و مستوجب نابودی!... که از روی عجب و تکبر! ابراز میشود.

    جنود و یاران شیطان، همین ها هستند، تعجب نکنیم، که اگر به القاعده! نسبت شیطان پرستی داده شود، زیرا اینان همان گناهی را که ابلیس در آسمان چهارم، مرتکب شد، در روی زمین احیا کرده و تکرار میکنند! و در واقع  آموزه های شیطان را بر زمین، حاکم میکنند، نه خداوند را !

  در جای دیگری نیز اشاره کرده ام که ۲، گناه آدم و حوا در خوردن سیب یا گندم منع شده، که در ابتدای خلقت انسان وقوع یافت، از جنس گناه انسانی بود، نه شیطانی، و به همین دلیل بود که، از بهشت رانده شدند و به دنیا تبعید گردیدند ولی لقب شیطان رانده شده! از درگاه خداوند، به آنها منتسب نشد، در حالیکه هم انسان و هم ابلیس، هر دو از فرمان خداوند سرپیچی کرده بودند! ... چرا؟ ...

    زیرا در جنس گناه آدم و حوا، پلیدی و عملی که موجب وهن در خداشناسی و منجر به تقدیس خویش و خودپرستی، به جای خداپرستی! گردد ... وجود نداشت! ...

  ...  آیا متوجه نکته و راز بزرگ مخفی، در این داستان اساسی خلقت شده اید؟! ...  

  <نوشته ی علی ضروری زنوز>

 ۱- اطلاق مذهبیون به فرشتگان، کاربرد ندارد، زیرا آنها انتخابی ندارند و معصومند، در اینجا برای تسری موضوع به انسانها، بکار رفته است. 

۲- در مقاله" گناهان انسانی، گناهان شیطانی"       

 اگر عقائد، متکی بر ترسها، نگرانیها و پرهیز افراطی باشد، موجب وسواس و اجتنابهای بیمارگونه، میشود.

 وسواس، موجب سخت گیری بر خود و دیگران میگردد. یعنی بروز جمود و تعصب.

 جمود و تعصب، موجب مرگ روح میشود، یعنی مرگ تعقل، احساس، وجدان و نیکی و زیبائی.

   و در نهایت، مرگ روح، موجب حاکم شدن پلیدیها، بر انسان میگردد، مانند نفرت، تقدیس خویش و خودخواهی، ... و گناه نپنداشتن اعمال و نیات پلید خود! همچون شیطان ... و ... طغیان ...

<نوشته ی علی ضروری زنوز>