بعضی وقتها وجود تکه ای کوچک از برگی خشک، در جائی که انتظارش را نداری، به فکرت فرو میبرد و متوجه وجودش در جهان میکند، زیرا هنوز نشانه حیات است و یادمان هستی❗️...
 اگر در جهان چیزی جز همین برگ خشک هم نبود، چقدر برای انسان تنها، الهام بخش، خاطره انگیز و مغتنم بود⁉️...
این حس تحسین و حیرت، همان حس شکرگزاری است، قدردانی از وجود همه و حیات❗️...
 این حس راز آلود، یعنی از ذره ای به بیکرانه رفتن، شاید همان حس سبح، سبحه و تسبیح است❗️...
تسبیح متعارف، همان ذکر یا یاد کردن خدا است، اما تسبیح حقیقی، حرکت با هستی، حس شناوری و شناور یافتن خلقت است، انگار همه چیز به سمتی شناورند، در حال وجد و خودیابی، تحسین و شکرگزاری❗️...
شکرت 🌱 :
برای بودن، زیستن، تجربه کردن حماسه حیات، حماسه خیر و شر و تماشاگه وسیع زییائیهای بی حد❗️...
در مقابل بدی، شر و پلیدیها سر فرود نمی آوریم، از سر ساده لوحی و جبرگرائی نیز شکرگزار رنجها و تلخی ها نیستیم، اما از خامیها به در شدن و درسهای بزرگ گرفتن، قطعا شکرگزاری دارد❗️...

علی ضروری زنوز

https://t.me/joinchat/AAAAAED3pe4439kJgm-5Iw