می گویند حسین ع، عرب بوده و تابع دین عربی، ما ایرانی هستیم و دین ایرانی داشتیم (زرتشتی )، به ما چه که عرب، با نوه ی پیامبرش چه کرده است.

  بر فرض که من و شما مسیحی هستیم و این عقیده را میشنویم، آیا عقیده صحیحی است؟  پاسخ منطقی این است که:

۱- دین و مسلک، پدیده ای فرا ملی هستند و محدود کردن دین زرتشت به ایران نیز، اشتباهی تاریخی است، چرا در جهان تبلیغ نشود، مگر دین ، آداب و رسومی ملی است؟

۲- حسین ع، از هر دین و ملیتی که بود، بدلیل عدم اطاعت از پادشاه! تعقیبش کردند، تیم های ترور، تهدیدش نمودند، در بیابانی داغ، او وخانواذه اش را محاصره و روزها متوقف کردند و سپس با هزاران سرباز ، ۷۲ مرد را وحشیانه کشتند و زنان و کودکان را، به اسارت گرفتند، به آنها توهین و تعدی نمودند و صدها کیلومتر از عراق تا سوریه، پیاده بردند تا زجرشان دهند و قدرت نمائی کنند آیا میشود گفت این امر مسئله ای ملی یا مذهبی داخلی بوده؟ به ما چه! آیا این جنایت نباید منجر به نهضتی اصلاحی میشد، تا فرهنگ جاهلی همان عربی را که شما قبولش ندارید، به زیر سوال ببرد؟   

۳- آیا حسین ع و مردان و زنان همراهش، انسان نبودند؟ تا همدردی تاریخی انسانها، از هر دین و آئینی، جلب شود، همان امری که اکنون خودبخود انجام میشود، اگر چنین فاجعه انسانی، بی اهمیت باشد، پس چه کلام و انگیزه ای برای آرمانخواهی، آزادیخواهی و دفاع از حقوق انسانی باقی می ماند؟

۴- اگر به نحوه عزاداری، انتقادی هست، مربوط به حسین ع و نهضتش نیست، اینها را خود حسین ع هم ندیده و مربوط به سلیقه، فرهنگ و آدابی است که بعدها، رایج شده است و نباید، خود حادثه را بی اهمیت کند. 

<نوشته ی علی ضروری زنوز>