آیا عارفان بزرگ و محرز مانند ابن عربی، مولانا، بایزید، جنید و حافظ، تا عارفان معاصر مانند سید علی قاضی و شاگردانش همچون علامه طباطبائی، حسن الهی، کشمیری و ... که مقام ولایت حقیقی یعنی قرب و وصل بواسطه فنا را حائز بودند، میباید در جایگاه حاکم و ولی امر مسلمین قرار می گرفتنند⁉️...
آیا فیلسوفان گذشته و معاصر که به گوهر تفکر و عقلانیت مزین بودند، مانند سقراط، افلاطون، ارسطو، فلوطین، شیخ اشراق، ابن سینا، ملاصدرا تا فیلسوفان و حکیمان بعدی، میباید در جایگاه حاکم، پادشاه و ملک می نشسته اند❗️...
اولا وقتی که در بین خود مسلمانان و فقیهان، عارف و فیلسوف خارج از حیطه معرفت دینی و دینداری محسوب میگردید، چگونه ممکن بوده است که بجای طرد و تکفیر، در حد ولی امر و حاکم مطرح شوند⁉️...
در ثانی حتی در صورت فرض پذیرش فقیهان، آیا عارفان و فیلسوفان یاد شده، اهلیت حکومت داشتند، خود می پذیرفتند و کارآمدی نیز داشتند⁉️...
✅ مقام ولایت یا اتصال به غیب و علم حضوری، بدون فنا و معرفت عرفانی قابل طرح نیست، لذا فقیهان و ولایت فقهی که بر فقه و استنباط از منقولات تکیه دارند، جایگاهشان بمعنای ارتباط با غیب نیست و هر ادعائی در این زمینه و ارتباط با غیب و امام زمان مردود خواهد بود❗️...
به نقل از امام یازدهم، از امام صادق ع در مورد شرط پیروی از علما و مقایسه با علمای یهود سوال کردند و پاسخ ایشان آن بود که:
✔️ اگر مردم ما از علماى خود فسق آشکار، تعصب شدید و حرص بر دنیا و اموال حرام ببینند، هر کس از این دسته از علما پیروى کند، آنان نیز مثل یهود خواهند بود که خداوند آنان را به دلیل پیروى از علماى فاسق نکوهش نموده است❗️...
✔️ شرط تقلید از علما آن بیان شده است که: «فاما من کان من الفقهاء صائنا لنفسه، حافظا لدینه، مخالفا على هواه، مطیعا لامر مولاه، فللعوام ان یقلدوه»؛ عالمانى که خویشتن دار و پرهیزگار باشند، دین خود را نگه‌دارند، مخالف هوا و هوس و مطیع فرمان مولا و خداوند باشند، لذا مردم می‌توانند از آنها بعنوان مرجع و محقق دینی تقلید نمایند»❗️...
✅ البته که اینها در زمینه تقلید و مرجعیت در امور دینی است، نه آنکه عارفان، فیلسوفان و فقیهان در جایگاه حاکم و پادشاه بنشینند، زیرا امامت و مرجعیت دینی در همه ادیان، مذاهب و فرقه ها مطرح است، که توسط عالمانشان باید انجام شود و مختص عالمان اسلام و شیعه هم نیست❗️...

علی ضروری زنوز