◀️ طریقتهائی را میشناسیم که بدلیل غلو در موضوع ولایت تکوینی و قطب فرقه ای، وارد مباحثی میشوند که قطب یا انسان کامل را الله مینامند و خالق را که <هو> نامیده میشود، جدا از الله بیان میکنند.
⏪ <ولایت تکوینی، یعنی سرپرستی موجودات جهان و عالم خارج و تصرف عینی داشتن در آنها؛ مانند ولایت نفس انسان بر قوای درونی خودش.>
⭕️ واقعیت آن است که چه در عرفانهای جدید یا متافیزیک نوین و چه در برخی فرقه های صوفیان، آنچنان در مورد انسان کامل و یا قطب غلو میشود که او را واجد صفت و جایگاه الله مینامند و برای او ولایت تکوینی قائلند.
✅ این مکاتب، قطب و الله را واسطه با <هو> یا خالق؛ و دسترسی به خالق را غیر ممکن میدانند و در واقع سالکان نیز با این الله یا واسطه مرتبطند، نه هو که خدای خالق است.
⭕️ این مبحث از گذشته به صور مختلف سابقه دارد و در مورد علی ع و افراد دیگری نیز صفت <اللهی> و من یظهره الله را ذکر میکرده اند، که در واقع اینها را غالی و اهل غلو نامیده اند.
✅ امروز نیز افرادی در مورد پیامبران، امامان و حتی برخی قطب فرقه ها، این صفت و مشخصه را با عنوان ولایت تکوینی بکار میبرند و فکر میکنند که به حقیقت دست یافته اند، در حالیکه کنه مطلب را درک نمیکنند و فقط درس اساتید غلو و مبالغه را پس میدهند.
✅✅ کسی که اهل سیر و سلوک بویژه مجذوب سالک باشد که اصل عرفان است، میداند که در مقدمات و منازل عرفان، هیچ واسطه و قطبی را مد نظر ندارند و وقوف به مقام پیامبران، امامان و اساتید نیز در حد اصل دیدن و پرستش آنها نیست.
⭕️ در سیر و سلوک مقام اهل قرب درک میشود، اما بمنزله هدف یا منظور دیدن آنها نیست، بلکه وجودی درک میشود که فراتر از همه اینهااست و این درک نیز به معنای آن نیست که رهرو به مقام ولایت تکوینی و الله شدن! رسیده باشد.
✅ تاسف آور آن است که این سخنان نه در فرقه های شبه عرفانی، بلکه در میان اهل دین و مذهب متعصب نیز مطرح میشود و سخنانی بر زبان می آورند که هیچ درکی از آن ندارند.
🔹 موضوع اشتراک <هو> و <الله> در منبع اصلی اش یعنی کتاب قرآن آمده است و خداوند واحد تلقی میشود.

🌿 هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ۖ هُوَ الرَّحْمَٰنُ الرَّحِيمُ
اوست خدایی که جز او هیچ معبودی نیست، دانای نهان و آشکار است، او رحمان و رحیم است.🌱

علی ضروری زنوز